سخن پوشیده بشنو

حق نبود

مدیون

اسیر

نیمه

ما پاى رفتن نداریم، شما نمى خواى دنبال نیمه گمشدتون بگردین ؟

پوشیده بشنو

تا نباشد چیزکى مردم نگویند چیزها

هیچ چیز حال و هوا ندارد. عبور و مرور هست ولى مسافرى نیست. جنگل هست ولى زردتر. من هستم ولى بى تو.

دستگیره

داده ایم درب را از بیخ کندند بل که از خاطرمان برود هرچه رفتن و آمدن بود. از بس چشم به در دوخته بودیم نقشتان حک شده بود به در، آخر سر هم ندانستیم چرا دستتان هیچ وقت به دستگیره نرسید !

بیراهه

اشتباهمان این بود که این جدال عاشقی را به راه شما رفتیم. یادم نبود که هر راهی بالاخره تمام می شود. باید میزدیم به بیراهه.

ماه عسل

این خیال شیرین را عقد دائم جمالتان کردیم. مرحمتی کرده ماه عسل بیایید به خوابمان.

همسفر

حالا شما همسفر شو؛ مردش هم نبودى،نبودى.

هی، گوشَت را بیار اینجا

رازی که در دل حبس شود راز نیست که، مثل حرفی است که دورش را تیغه کشیده باشی، فقط می دانی هست. راز آن است که دلت بخواهد به یکی تعریف اش کنی، مثلن دوستی را ببینی و کمی هم قیافه دلتنگ ها را بگیری و بگویی که هی، گوشت را بیار این جا، این رازو بهت گفته بودم ؟

بگویید به باد

باد دیشب این حوالی می گشته، صبح که بیدار شدم عطر تنت را برده بود. همه جا را جستم، من به هر قاصدکی بسپردم، که بگویید به باد، که برش گرداند !

باران که باران نبود

باران که باران نبود شستشوگر دل بود.
دل که دل نبود، زباله دانى عشق هاى سوخته بود.
عشق ها که عشق نبودند، سوداى روزانه بودند.
…

نباشد همه لنگانیم

باید حقیقتى باشد که به خیالش خوش شویم. حقیقتى که نباشد آدمى الکى خوش، سرخوش و گاهن ناخوش مى شود.

چه شد پس ؟

الحق که تنبلى پسر. مگر قرار نبود سقف شکسته دلت را شیروانى کنى ؟ مگر قرار نبوى این بهار بارانى را به سلامت بگذرانى ؟ پس چه شد ؟

اى عشق کمى آهسته تر رو

کاش درب منزل ما سرعتگیر داشت !

کجایی ؟

کوله کردم خاطرتان را با خود آوردم به هرجا. آنقدری جایگیر بود که بقیه زندگیم جای نشود. حال که رفته ای نمی دانم زندگی ام را کدام گوشه گذاشته بودم !

موریانه

حال که موریانه چهره و صدایت را در خاطرم خورده، به این که هنوز دوستت دارم خوشم.

نعمتت رفته

حال که نعمتت رفته، لعنتت را به ما ارزانی دار.

قلم

جز با قلم نمى توان قلم نوشت .

هوای‎ ‎گل

گذرت به گلستان افتاده ؟ حتمن افتاده ! اگر هوای عطر گل کنی، گل که هیچ، برگ درختان هم عطر خود را دارد. ولی تا به حال توانسته ای دلت را از آن برگی که با دست خودت چیده ای و حال به زمین انداخته ای بگسلی ؟

چه شب هایى

چه شب هایى که آدمى بدون رویاى فردایى به سر کند.

شورلت آریا

اصولن دختر مثل شورلت آریا مى مونه، تا شرتت هم باید بفروشى خرجشون کنى.

دلتنگى دلتنگى است دیگر

دلتنگى دلتنگى است دیگر.همیشه هست فقط قبله اش را عوض مى کند.دیروز دلتنگ دیدنت بودم، امروز دلتنگ بودنت شده ام.

از سر به در شد

سودای بتی از سر به در نمودیم ولی سودای بتان از سر به در نخواهد شد. باشد که آتشی دوباره به دل بر آید.

درد ما فراتر از این حرف ها بود

درد ما که بی عشقی نبود از اول که تو برایمان عشق به ارمغان آوردی، حالا هم که رفتی عشقی را با خودت نبردی.

خدا کند باطل نباشد

چه خوابی بود؛ به رسم ایام وفاداری کنارم نشسته بودی و فرشی از خیال های رنگین می بافتیم. راستی حکم خواب روزانه چیست ؟

گاهی باید بود تا نبودت حس شود

آنقدر از تکرار می ترسید که تکراری نبودن شد روزمرگی اش. گاهی آدم باید تکراری باشد.

بهار نارنج

کوچه باغ را که تا انتها بروی عمارت را می بینی، نزدیک پنجره خاتون، بهار نارنجی است که زمستان ها میوه می دهد.

گم شده ام

بی هیچ تقصیری، درمیان جاده های بی تقدیری، گم شده ام.

تلاشم بی نتیجه بود

دنیا که رنگی نشد مرد؛ کاش مرا سیاه و سپید می آفریدی.

ما برای فصل کردن آمدیم

تا دلت را منفصل نکنی نَتوانی به دلی متصلش کنی. بگذار دلت یک قطب داشته باشد.

آه

یادت هست روزی اینجا خیالت بود؛ صدای موج ها که از دور حمله می کنند و خانه ای گمشده میان این چوب های گاهی سبز، همه چیز محیا است کاش او هم بود. آه که اینجا تکراری شده ام.

گیرایی

از انصاف که نگذریم گیرایی همه چیز تو گرما بیشتره …

زیبایی

زیبایی یک انتخاب است، نه کمتر نه بیشتر.

ابرهای سیاه

همیشه ابرهای سیاه‌تر حرف‌های بیشتری تو دلشون دارن.

ببین!

ببین! حواسَت هست؟ فاصله بین دو حرف را دوباره ببین؛ غربت را ببین، قربت را ببین.

مشرقی

او قصه هایش را از آن‌طرف ساحل‌ها با خود آورده بود ؛
او یک مشرقی تمام عیار بود.

اگر نیم بادی هم این میان‌ها بوزد

هوای گرگ و میش و ابری رو همیشه دوست داشتم
به خاطر صداقت و رنگش
چون نه شب است نه روز
نه آفتابی دارد نه ستاره ای
اگر نیم بادی هم این میان‌ها بوزد که آن روز می‌شود بهترین روز زندگیم
دیدید چه راحت بهترین روز زندگی آدم را می‌سازند

کبریت

این کبریت هم چیز عجیبی است ها، تقریبن مثل آدماست؛
اگه آتشی به جونش بیوفته کمرش خم می‌شه، ولی تا حالا امتحان کردید ببینید اگه یه بار دیگه آتیشش بزنی چی می‌شه؛ خاکستر می‌شه و می‌شکنه.

هیئتى

هیئتی کاری رو انجام می‌دن یعنی :
یکی کار می‌کنه بقیه دورش سینه می‌زنن !

از آغاز

از آغاز هیچ عشقی نبود؛ فقط و فقط هوس بود.

بازه

وفا یک بازه زمانی است، همیشگی نیست.

تکرارى بود

آنقدر برایم تعریف کرد که دیگر چیزی برای تعریف نداشت، همین شد که ترکش کردم، وقتی آدم داستانی برای تعریف نداشته باشد به دردی نمی خورد.

برگشت ناپذیر

-آقا یه بلیط بدید برا اول خط
+این جایی که اومدی خط برگشت نداره، این اتوبوس‌ها هم فقط تا ته خط می‌رن اونم معلوم نیست سالم برسه یا نه !

دین و ایمون که نداره

اصلن ما از اول عجول بودیم، از وقتی آقا بزرگ خدا بیامرزمان سه شنبه ها میرفت نماز جمعه اینطوری شدیم. آخه چه معنی داره بخوای یه کتاب دویست صفحه ای رو تو یه روز تموم کنی یا یه فیلم چند قسمتی رو؟ چرا نباید بزاری تا اهلیت کنن ؟ نتیجه شم همین میشه دیگه هیچ موقع اهلی نمیشی. ژنتیکه دیگه، دین و ایمون که نداره.

تونل

چراغ ها را از اول جاده روشن کرده ایم به امید آن تونل .

حراج

سرقفلى این وبلاگ واگذار مى شود.

خواهى نشوى همرنگ

یه معلمى داشتیم بهمون میگفت : خواهى نشوى همرنگ رسواى جماعت شو.

این اذان گلدسته ایست

اذان ابرى هم اذانى دگرگونه است. آرامش این دل خسته و مرحم ضخم دورى است. قول داده بودى قبل اذان، که نیامدى. باشد، ما هم به فکر نماز توکل رسیدنتانیم.

دست

مى نویسم : دست
مى خوانى : دست
دستم دستت را مى فشارد

پادرنگ/ناصر نامدار

رستگارى نزدیک

برگ هایش سبز بودند، زرد و طلایى و قرمز شدند، ریختند و درخت رستگار شد.

نوشتن

نوشتن هنر حمله به سفیدى دفتر است.

فقط باید کمى دقیق تر شد

نوزده یا همیچین چیزى عدد زیادى نیست ولى باید باشد. فقط باید کمى دقیق تر شد و ابتکار داشت، مثلن میتوان هر کدام از نورده تا را ضرب در سیصد و شصت و پنج کرد و باز هر کدام از آنها را ضرب در بیست و چهار. دقیق تر کسانى هم هستند که هر کدام را ضرب در شصت مى کنند. فقط باید کمى دقیق تر شد تا بتوانى زندگى را ترسیم کنى و در تار و پود این اعداد رخنه کنى. درست است عددند ولى داستان ها با خود دارند.

خزانش زیباست

هواى پاییزى مى برتت به فصل فصل سال. آن قدرى که این گذر ایام خزانش زیباست بهارش زیبا نیست، گرما و سرما هم نمک این فصل هاست نباشند کار فلک لنگ مى شود. نباشند سرمایى نیست که کلاه از سرمان بدزدد، شال به گردنمان بیاویزد و قصه هاى مادربزرگ را برایمان از بر بخواند و گرمایى هم نیست که فرار کنیم و برویم آن کافه کنار پارک و از دغدغه هاى روزمره مان بگوییم و با گربه زیر میز بازى کنیم.

باد سرگردان

گمان داشتم که بادم و بى هیچ مانعى فقط در حال رفتن و رفتن. بعدترها فهمیدم که باد سرگردان هم داریم که خواه و ناخواه مى ایستد، گاه با شاخه هاى درخت انار بازى مى کند، گاهى با عقابى در مسابقه، گاهى هم فقط باد است.

برسد به او

این شب ها خواب هم نداریم بلکه به رویایمان آیى. برسد به او : حلالمان کن.

بازى

دیروز که دیدمت یاد سالهاى دورمان افتادم، بازى کلمات را که یادت هست، همان بازى که اسم ها و نقش ها را عوض میکردیم، روز آخرى که تو اسم مرا با او عوض کردى، تو شدى مال او و من ماندم بى کس٫ حافظه خوبى ندارم ولى این بازى را خوب به یاد دارم.

درخت صمیمى

پنجره اتاق مادربزرگ را که باز مى کنى درخت مى بینى و درخت، ولى صمیمى ترینشان همین درخت روبرویى است. صمیمى از این جهت که دستانش را تا خود پنجره دراز کرده، شایدم قصد گلدان ها را کرده. هر چه که هست دوستش دارم، این چند شب هم شده همدم تنهایى من، ولى او از من تنها تر است؛ خودش گفت !

وصیت

نزدیک شب قدریه به دلم افتاده تا محرم دیگه زنده نیستم، امسال خیلى دوست داشتم تو مراسم قمه بزنم، نذر کردم امسال علم شصت و سه تیغه داوود غول رو بلند کنم از سر سه راه تا خود امامزاده ببرم و برگردونم. اگه بودم که هیچ اگر هم نه که تو بهترین دوست منى و دوست ندارم نذرم رو ادا نکرده بزارم !

دایره

یادمه افکار من مجموعه اشکال هندسى بودند،
وقتى آمدى همه را کردى دایره،
همه شان شدند ‘تو’ .

دیوارها

اینجا خیلى داره تنگ میشه
نه، تو اشتباه نکردى دیوارا دارن به هم نزدیک میشن!

چرا صحبت ؟

چیزی که با دعوا حل می شه چرا صحبت ؟

پیوند کلیه

-چه خبر ؟ نیستی ؟
+آره مریض بودم، کلیه ام رو پیوند زدم
-به به پیوندتان مبارک !

طعم درخت

نمی دانم درخت بودن چه طعمی دارد ؛
نمی دانم اصلا برای ما طعمی خواهد داشت ؛
نمی دانم در دنیای ریشه دار زندگی کردن را می شود زندگی نامید ؛
ولی هر چه باشد و هر چه نباشد ، دوست دارم باد غزل خوان ، بی هیچ سلامی دستانش را در میان شاخه هایم مویه کنان بفشارد .
شاید در زندگی بعد طعمش را چشیدم …

کاغذ کاهی دفتر چهل برگ

چرا اینطور است ؟ چرا ؟ هیچ وقت احساس تعلق و ذوقی در نوشتن با کاغذهای رسمی نداشته ام ؛ همیشه دوست داشتم برای نوشتن بهترین نامه ام، از وسط دفتر چهل برگی که توش از دلم و تمام زندگی پشت میز درسم مینوشتم برگی بردارم و برای کسی که می خواستم می نوشتم. همیشه این کاغذهای کاهی دفتر چهل برگ زندگی ام هست که مرا یاد دوستانم و دوران خوش می اندازه. نمی دونم چه کششی می تونه داشته باشه یه کاغذ بدون هیچ وزن و ارزشی ، شاید این بخاطر خونی است که در درختش بوده یا شایدم به خاطر بادی که روزی اسرار دل مردم را به گوش درخت می رسانده.

خواهم نوشت

خواهم نوشت
می نویسم
می نویسم
آن قدر می نویسم تا مرکبم جایی برای نوشتن برایم بگذارد
آن طور می نویسم تا دستانم جایی برای نگهداری قلم بدون مرکب برایم بگذارد
آن طور می نویسم که خوانده شوم
آن قدر می نویسم تا مرکب وجودم به تباهی رسد
آن طور می پویم تا در ساقه گیاهی نو رسیده جاری شوم
آن طور که درخت اناری شوم و بازیچه دست نوشته ها ، و تقدیر نوشته های خطی خطی آدمی ، در من به سکوت ناتمام تمام قصه ها مانَد

آبیاری

تمام عصر جمعه را به آبیاری باغچه خانه پرداختم تا شاید کسی هم پیدا شود و باغ دل ما را آبیاری کند

شراب تلخ

آنقدر شراب تلخ خواهم خورد که سقف اطاق بر کف اطاق پهن شود.

آزادی

بی شک هر آزادی ای بهایی درخور خودش داره ؛
بهای آزادی روح همان جان آدمی است

فریز

کاش میتوانستم تو را هم مثل بقیه وسایل فریز کنم تا شاید فاسد نشوی و بعدا قابل استفاده شوی

بازگشت زیر بارن

بازگشت زیر باران ، بدون چتر ، سالهاست که به افسانه ها پیوند خورده.

پوچی

از کجا این همه پوچی به قلم می آیند ؟

سکون

ساعت مچی ام از کار افتاده ؛
یعنی زمان برایم ایستاده و من در سکون به سر می برم !

چند کیلوبایت ناقابل

چه خیال هایی در سَرِمان بودا، ولی چه سود ؟
کل زندگی آدمی را در چند کیلوبایت ناقابل هم میتوان گنجاند.

میدانم

میدانم که میدانی بی آن که دانسته ای دل نادانم را شکسته ای

سبزی دل

انگاری همیشه باید منتظر چیزی برای سبز نگاه داشتن دل بود ؛
گُلی
باغی
نگاهی
سرودی
…

درخت انار

روزگاریست که درخت انار پیر جایش را به خاکستر داده …

اعمال

اعمالم پشت به نظراتم در حال حرکتند ؛
نمی دانم چرا اینطوری شده است !

باد

خوبی باد اینه که از هر طرف بیاد به همون طرف میره

بعد از مرگ

خیلی چیزها را محفوظ نگاه داشته ام ؛
خیلی ها را به یاد ندارم ؛
خیلی ها اصلا نبوده اند ؛
خیلی ها هم شاید بعد از مرگ سراغم گیرند ؛
پس تو میتوانی منتظر بمانی ، منتظر بمانی تا بعد از مرگم منتشرشان کنم !

تعادل گرمایی

باد سرای گرم قلبم به طرف قلب سردش حرکت کرد ، تا شاید بتواند تعادل گرمایی شیمی را اثبات کند ؛
ولی نشد !

باغچه

قبل تر ها باغچه ای نبود که آب و جارویش کنم ؛
تازه تر ها باغچه ای دارم ؛
ولی سال هاست که دگر کسی جارو به دست نمی گیرد …

علامت سوال

راستی کدامین جواب بوده که کمرِ علامتِ سوال را اینچنین خم کرده ؟

بدان

صدایم نمی کنی ، نکن !
نگاهم نمی کنی ، نکن !
جوابم نمی دهی ، نده !
بدان
چه کنی
چه نکنی
برایت خواهم شکست

زندگی ادامه داره

زندگی منتظر نمی مونه ؛
نمی بینه که تو نقشِ زمین شدی ؛
یا داری می دوی ؛
به راهش ادامه می ده مثل همیشه !

سیگار خیالی

عمریست سیگارِ خیالی ام روشن است ولی دودی بیرون نمیدهد …

تقدیر

دفتر تقدیرم را نگاهی انداختم ؛
هیچ چیز پیدا نکردم ؛
شاید تا به حال تقدیر برایم رقم نخورده ؛
شاید من مانده ام در این دنیا بدون هیچ تقدیری .

دوری و دیری

دوری و دیری هم فاصله چندانی با هم ندارند ؛
باز هم حرف از فاصلهءِ میانِ حرفهاست !

شاید

امروز صبح قرار بوده خورشید به آسمان بیاید ولی نیامده !
نمیدانم چه شده
شاید
مرخصی
خواب مانده
شاید
قرار بوده جایش را به ابرهایِ باران بدهد
ولی شاید ابر هم گریه اش نیامده و نیامده
شاید این اشکهای مصنوعی برای ابر کارساز نیست، اون اشک واقعی میخواهد

می نویسم سوی دوست

می نویسم سوی دوست :
هر چه من دارم از اوست
هر چه من خواهم در اوست
هر چه او بدنام و ناکامم کند …

حس غروب

واژه ها می گویند
رنگ ها می بینند
و فقط حسِ غروب است که بی پایان ماند

زمین و زمان

فرقِ بین زمین و زمان در سومین حرف ختم میشود ؛
پس منتظرِ زمانی هستم که به زمینِ دلم پا گذاری ؛
هر چند فاصلهءِ یک حرف عمرها گذرد !

حس بارون

دیگه بارون در دلم حسی ایجاد نمی کند
تقصیرِ دلم نیست
همه جا سنگ فرش و آسفالت شده !

جا مانده

من پشتِ دیوارِ زمان جا مانده ام ؛
کسی صدای مرا می شنود ؛
من جا مانده ام
…
..
.

احساسات

آشکار نکردنش خیلی مهمه ؛
مردم هیچ تلاشی برای نشون دادن احساساتشون نمیکنن ؛
اونا سعی در پنهانش دارن
شاید هم ازش فرار میکنن …

تمرکز

روی صندلی می نشینم ، دوست دارم افکارم را در شلوغی بی حد و مرز دیوار ها به خیالات جدیدی متمرکز کنم . هیچ وقت نتونستم اونطور که میخوام افکارم را متمرکز کنم . شاید این به خاطر توست ، به خاطر تویی که در ذهن منی و هیچ وقت نمی گذاری افکارم به هم بپیوندند .
این را حس می کنم
می بینم
لحظه ای را می بینم که تو درون فکر منی و با کمک باد این دشمن همیشگی افکارم را از هم دور می کنی .

نوشته های بی نام

نوشته هایم نامی ندارند ؛
از این روست که دفترم فهرستی طلب نکرده …

بیرون پنجره باد است

-بیرون پنجره باد است-
-درون پنجره هیچ-
-توی خانه کسی است-
-ولی ؛ هنوز کسی بیرون در را ندیده-

تنهایی

اینجا قدیم تر ها جا بسیار بود ، تنهایی آنقدر  جاگیر شد که دیگر …
نه زیبایی
نه رویایی
نه خیالی
نه شروعی
نه پایانی
هیچ چیز و هیچ کس ؛ فقط و فقط تنهایی …

خیره به گذشته

زمان چشم به راه آینده و من هنوز
… به گذشته خیره ام !

آشنای دیرین

می نویسم به آشنای دیرین :
دوستت دارم هنوز …
… همین !

قفل

…
دیگر عمریست که درها را شب قفل نمی کنم
اما
هنوز نیامده ای …

راننده خوب و راننده بد

تنها معیار موجود برای تشخیص راننده خوب از بد میزان کرایه ایست که میگیرند !

دستان خسته

دستان خسته ام به شقایق نمی رسد …

عصا

باز هم عصا دستگیرم شد ؛
تنها اوست که مرا تنها نگذاشته !

ناباوری

ناباوری را بر پایه ای از باورهایم ساخته ام …

صبا

چند سالی است صبا از کوچه ما گذر نکرده ؛
شاید صبا هم جایش را به پمپ های باد داده !

روزنامه

انگاری روزنامه ها با مطالبشون میخوان زندگی رو تغییر بدن …

روز مبادا

به روز مبادای زندگی نزدیک شده ام
آیا میتوانم از خاطراتت خرج کنم ؟

کپی رایت

خوبی هایت را در بر قلبم حک کردم ؛
نامه هایت را در بایگانی دلم انبار کرده ام ؛
آیا باید از جایی برایشان کپی رایت بگیرم !؟!

مشهوریت

سخت ترین قسمت مشهوریت اینه که مردم همه باهات موافقن ؛
حتی اگه دیوانه وار ترین حرف ها رو بزنی ؛
چقدر بده که آدم نیاز داشته باشه که یکی بهش بگه داری چرت میگی !

وطنی

قسمتیم وطنیه ؛
قسمتیم اجنبی آبادیه ؛
قسمتیم ناکجاآبادیه ؛
ولی اسمم وطنیه ،
پس همه فکر میکنن من وطنیم !

بازیگر

دیگر خودش نبود
او در میان نقش فیلم هایش گم شده بود !

درام و کمدی بودن

درام بودن راحته !
کمدی بودن سخت !

خدا با ماست

-خدا با ماست
+پس کی با اوناست ؟

قطره اشک

چشمانم را مچاله کردم تا شاید قطره اشکی بجا مانده سرازیر شود ولی نشد …

گذر زمان

تنها چیزی که میشه تو دفتر خاطرات پیدا کرد گذر زمان ه …

تنهایی مفید

یه قانونی رو دیروز بعد از کلی تنهایی کشف کردم ؛
تنهایی مفیده ؛
ولی ضررش بیشتر از نفعِ شه .

بی عشقی

خسته از سفر ؛
خسته از خیال ؛
خسته از تنهایی ؛
مرده از بی عشقی !

تلاش

تلاش را در نگاه مردی دیدم که سعی داشت با آب دهانش آتش حکم اعدامش را خاموش کند.

بارون های قدیمی

بارون هم همون بارون های قدیمی
از صبح است که بارون می آید
ولی هنوز دل مردم را پاک نکرده !

دلم

دلم برات می آید
دلم برایت می خواند
دلم برایت می ماند
میدانم روزی
دلم برایت می میرد

ابر

آه ای ابر
ای هم دم آسمان صاف من
ای پدید آورنده روزهای بارانی
ببار بر من
تا با فرسایش من خاک جان تازه ای گیرد

پرواز افکار

پرنده وقتی اسیر میشود ، فکرش پرواز میکند.

دنیای بی ریشه

باد
شاخ و برگ های جوانم را ببر تا سلام مرا به دنیای بی ریشه برسانند.

آسمان تعطیل است

آسمان
تعطیل است
بادها بیکارند
ابرها خشک و خسیس
هق هق گریه خود را خوردند

رویاها تا لحظه ای لذت بخش هستند که به مرحله ی عمل نرسند

تا آن لحظه، سفر و اندیشه ی رفتن به سرزمین های دور فقط یک رویا بود، و رویاها تا لحظه ای لذت بخش هستند که به مرحله ی عمل نرسند . در رویا ما همه ی ریسک ها، نا امیدی ها و سختی ها را نادیده می گیریم، و وقتی که پیر می شویم دیگران را – ترجیا پدر و مادر، همسر یا فرزندانمان – به خاطر کوتاهی خودمان برای تشخیص دادن رویاهایمان سرزنش می کنیم.

روز روشن

دزدی در شب خانه فقیری می جست . فقیر از خواب بیدار شد . گفت : ” ای مردک ! آنچه تو در تاریکی میجویی ، ما در روز روشن میجوییم و نمیابیم “

بهتر است …

بهتر است کنار یک مرد ثروتمند غمگین باشی تا اینکه در کنار یک مرد فقیر شاد باشی.

ناشناخته

آنقدر ناشناخته بود که دریا اولین بار برای یک دریانورد است.

هیچ کس صاحب هیچ چیز نیست

زندگی به من درس داده که هیچ کس صاحب هیچ چیز نیست، همه چیز یک فریب است، و این مورد همانند چیزهای غیرمادی در مورد مادیات هم صادق است . تمام کسانی که چیزی را از دست داده اند همیشه فکر می کنند آن چیز برای همیشه ماندگار است و در آخر نتیجه گرفته اند هیچ چیز واقعا به آنها تعلق ندارد . و اگر هیچ چیز به من تعلق ندارد ، هیج دلیلی ندارد که وقتم را برای جستجوی چیزهایی که بر ای من نیستند، تلف کنم . بهترین آن است که جوری زندگی کنم که امروز روز اول و آخر زندگی ام است.

زان پس

آنگاه
خورشید سرد شد
و برکت از زمین ها رفت
و سبزه ها به صحراها خشکیدند
و ماهیان به دریاها خشکیدند
وخاک مردگانش را
زان پس به خود نپذیرفت

وفا

اگر من قرار است به کسی یا چیزی وفادار باشم، اول از همه باید نسبت به خودم با وفا باشم.

اشتباه کردن بخشی از زندگیست

همه به من می گو یند که دارم تصمیم اشتباهی می گیرم، اما اشتباه کردن بخشی از زندگی است .جهان از من چه می خواهد؟ آ یا می خواهد که هیچ ریسکی نکنم، و به جایی برگردم که از آن آماده ام چون جرٱت آن که به زندگی “بله” بگویم را نداشتم؟

هیچ کس

هیچ کس توجه نمی کرد که این اولین تماس او با اقیانوس بود، با جریان آب ها، با موج های خروشان ، و در آن طرف اقیانوس اطلس، با ساحل آفریقا وشیرهایش.

بهشت

او دوباره به بهشت رفت و برگشت ، حتی برای این کار بلیط هم نخریده بود.

قدرت زیبایی

قدرت زیبایی برای زنان زشت جهان چگونه است؟

عاجز

متوجه شده ام آنها که قلب مرا لمس کرده اند از برانگیختن جسم من عاجز بوده اند، و آنها که جسم مرا برانگیختند از لمس قلب من عاجز بودند.

انسان ها

من به طور ساده اصلا عاشق نمی شوم. هر روز که می گذرد من بیشتر متوجه می شوم انسان ها چه قدر موجودات ضعیفی هستند ، چه قدر بی ثبات ، ناامن وغافلگیر کننده.

هدف

هدف من این است که عشق را بفهمم . وقتی عاشق بودم ، احساس زنده بودن می کردم و می دانم هر چیزی که الان دارم ، هر چه قدر هم جالب به نظر برسند اما من را هیجان زده نمی کنند.

لکه خون

نزدیکی برایش دردناک بود و باعث شد که یک لکه خون بر دامن او پدیدار شود که آن را شست . هیچ چیز شبیه حس معجزه آسای اولین بوسه ی او نبود .

کاش نبودم

مصلوب به صلیب این همه زیباییم ، کاش نبودم.

عشق همه چیز را خراب میکند

یک بعد از ظهر ، وقتی به یک مادر که با پسر دو ساله ی خود بازی میکند ، فکر کرد او هنوز میتواند به یک همسر ، فرزند و خانه ای با منظره ی رو به دریا فکر کند ، اما او هرگز نباید عاشق شود زیرا عشق همه چیز را خراب میکند.

فکر یا غم ؟

راستی آدم وقتی غمگین میشود فکرش بهتر کار میکند این به خاطر فکر است یا غم ؟

کاش

کاش من هم میتوانستم عاشقانه هایی داشته باشم . عاشقانه هایی از جنس فهم و خیال.

یافتن شادی

من تنها فرد نیستم، اگر چه سرنوشتم ممکن است من را به مسیری خارج از قانون و جامعه بکشاند . به دنبال یافتن شادی ، اگر چه همه ی ما برابر هستیم، هیچ کدام از ما شاد نیست. نه آن بانکدار / موسیقیدان، نه دندانپزشک / نویسنده یا زن خانه دار / مدل.

جرات

مردم جوری حرف می زنند که همه چیز را می دانند، اما اگر جرات کنی که یک سوال بپرسی، آنها هیچ چیز نمی دانند.

ساده

زن نامرئی کنارش لبخند زد .زن که شبیه مریم مقدس ، مادر مسیح بود به او لبخند زد و به او گفت : مواظب باش همه چیز آنقدر که تو فکر میکنی ساده نیست.

شاد

من کشف کردم که چرا یک مرد به خاطر زن ها پول می پردازد : او می خواهد که شاد باشد.

راهبه

به این فکر کرد که برای باقی عمرش یک راهبه میشود و بقیه زندگیش را وقف عشقی می کند که صدمه نمیزند و جای زخم هایش روی قلب نمی ماند – عشق برای مسیح.

حرکت

زندگی خیلی سریع حرکت می کند . با یک ماجرا در یک ثانیه ما را از بهشت به جهنم می رساند.

اشتباه

وقتی ما کسی را می بینیم و عاشق می شویم، احساس می کنیم که همه ی دنیا با ما است .من امروز این اتفاق را حس کردم ، وقتی خورشید غروب می کرد. ولی اگر چیز اشتباهی اتفاق بیافتد، هیچ چیزی باقی نمی ماند! هیچ مرغ ماهی خواری! هیچ موسیقی از راه دور، نه حتی مزه ی لب ها ی او.